راهنمای جامع خرید تلویزیون OLED، QLED، یا Mini-LED

تصور کنید می‌خواهید تلویزیون قدیمی خود را تعویض کنید و به دنبال خرید تلویزیون جدید هستید. به محض شروع جستجو، با انبوهی از اصطلاحات مانند QD، miniLED، NeoQLED، OLED یا direct lit LED مواجه می‌شوید که شما را سردرگم می‌کند. برندهای مختلف این اصطلاحات را روی جعبه محصولات خود می‌نویسند و درک آن‌ها می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. این کاملاً قابل درک است؛ شما فقط می‌خواهید بدانید کدام نوع تلویزیون برایتان مناسب است، چیزی که دوام داشته باشد و نمی‌خواهید در خرید خود اشتباه کنید.

انتخاب تلویزیون حتی برای کارشناسان نیز می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. هدف ما این در مرکز تعمیر تلویزیون در کرج این است که شما را با انواع مختلف تلویزیون‌های موجود در بازار آشنا کند و به شما بگوید به کدام‌یک نگاه کنید و از کدام‌یک اجتناب نمایید تا در این خرید بزرگ احساس اطمینان بیشتری داشته باشید. با هم به تمام انواع تلویزیون‌هایی که در سال 2025 می‌توانید بخرید، می‌پردازیم.

تکنولوژی‌های نمایش تلویزیون: دو دسته اصلی

واقعیت این است که در حال حاضر، تنها دو نوع تکنولوژی نمایش اصلی برای تلویزیون‌ها وجود دارد که می‌توانید بخرید: LCD و OLED. هر کدام از این تکنولوژی‌ها نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارند. اما زیر هر یک از این دو، انواع مختلفی وجود دارد که باید آن‌ها را بشناسیم.

تفاوت اصلی و بنیادین بین تلویزیون‌های LCD/LED و OLED در چیست؟. تلویزیون‌های LCD/LED از یک بکلایت استفاده می‌کنند. به این فکر کنید که نوارهای LED در پشت پنل می‌درخشند تا تصویری را که می‌بینید، ایجاد کنند. در مقابل، تلویزیون‌های OLED بکلایت ندارند. هر پیکسل در تلویزیون OLED زمانی که با الکتریسیته تحریک می‌شود، خود به خود روشن می‌شود.

از آنجایی که تلویزیون‌های OLED بکلایت ندارند، معمولاً بسیار نازک هستند، حتی نازک‌تر از گوشی شما. این یکی از نشانه‌های بارز برای تشخیص تلویزیون OLED است. نشانه‌های دیگر شامل کنتراست فوق‌العاده و البته قیمت است؛ تلویزیون‌های OLED معمولاً گران قیمت هستند، هرچند هر روز منطقی‌تر می‌شوند.

انواع تلویزیون‌های LCD/LED

اکثر مردم تلویزیون‌های LCD را با نام LED TV می‌شناسند. در این دسته، پنج رویکرد بنیادی برای ساخت تلویزیون‌های LCD/LED وجود دارد:

1. Edge lit (بکلایت لبه‌ای)
2. Direct lit (بکلایت مستقیم)
3. Full array local dimming (کاهش نور موضعی آرایه کامل – FALD)
4. QLED
5. MiniLED (مینی LED)

برخی برندها نام‌های هوشمندانه‌ای برای این تکنولوژی‌های مختلف ابداع کرده‌اند، اما درک این پنج رویکرد شما را در شناخت 95% از مسیر انتخاب تلویزیون قرار می‌دهد.

Edge-lit (بکلایت لبه‌ای)

بگذارید این را بسیار ساده بگویم: من دلیلی برای خرید تلویزیون Edge lit نمی‌بینم. نورپردازی لبه‌ای سال‌ها پیش زمانی محبوب شد که مردم شیفته تلویزیون‌های پنل تخت فوق‌العاده نازک شدند. این پس از دوران پلاسما بود که تلویزیون‌ها آجر های ضخیم و سنگین بودند.

در تلویزیون‌های Edge lit، بکلایت‌های LED به صورت یک نوار تکی در امتداد لبه پایین یا بالا، یا شاید هر دو لبه تلویزیون قرار دارند. سپس این نور باید در سراسر پنل تلویزیون پخش شود. به همین دلیل، تلویزیون‌های Edge lit در رسیدن به روشنایی زیاد مشکل دارند. روشنایی به صورت یکنواخت در سراسر صفحه پخش نمی‌شود. آن‌ها گرمای بیش از حد در لبه‌ها تولید می‌کنند که می‌تواند باعث خرابی زودرس شود. این یک تکنولوژی قدیمی است که پیاده‌سازی آن ارزان است اما ارزش چند دلاری که برای صرفه‌جویی می‌پردازید را ندارد. پیشنهاد من این است که این گزینه را از لیست خود خط بزنید. اگر متوجه شدید تلویزیونی که به آن نگاه می‌کنید Edge lit است، به سراغ گزینه بعدی بروید.

Direct-lit (بکلایت مستقیم)

تلویزیون‌های Direct lit در دسته تلویزیون‌های قیمت پایین بسیار محبوب‌تر هستند. در این نوع، یک شبکه از بکلایت‌های LED در پشت کل صفحه قرار دارد. این تلویزیون‌ها می‌توانند بسیار روشن شوند. روشنایی آن‌ها نسبت به Edge lit یکنواخت‌تر است، بنابراین لکه‌های روشن و سرد کمتری دارند. مشکل تجمع گرما نیز کمتر است، بنابراین معمولاً دوام بیشتری دارند. این پایه و اساس، ارزان‌ترین نوع تلویزیون است که به نظر من باید بخرید. اگر نمی‌خواهید زیاد هزینه کنید، اما به یک تلویزیون روشن نیاز دارید، یک تلویزیون Direct lit تهیه کنید. بسیاری از مردم از این تلویزیون‌های ارزان قیمت Direct lit در مکان‌هایی استفاده می‌کنند که فقط می‌خواهند تلویزیون داشته باشند، اما کیفیت تصویر اهمیت فوق‌العاده‌ای ندارد؛ مثلاً در گاراژ، اتاق اضافی، اتاق بازی، یا شاید برای کاروان (RV).

مشکل تلویزیون‌های Direct lit LED این است که سطح مشکی بسیار خوبی ندارند. به عبارت دیگر، کنتراست فوق‌العاده‌ای ارائه نمی‌دهند. این موضوع اهمیت دارد زیرا چشم ما بلافاصله کنتراست را درک می‌کند. هرچه تصویر کنتراست بیشتری داشته باشد، زیباتر به نظر می‌رسد و بیشتر آن را دوست داریم.

Full Array Local Dimming (FALD) (کاهش نور موضعی آرایه کامل)

به همین دلیل کاهش نور موضعی آرایه کامل ایجاد شد. در این تکنولوژی (که گاهی در انجمن‌ها یا نظرات آنلاین به آن FALD گفته می‌شود)، شبکه بکلایت‌های LED همیشه روشن نیستند، بلکه آن شبکه به زون‌هایی تقسیم می‌شود که می‌توانند خاموش یا کم نور شوند. به این ترتیب، اگر مثلاً ماه در یک صحنه آسمان شب وجود داشته باشد، زون پشت ماه می‌تواند روشن شود، اما در جاهای دیگر آسمان که سیاه است، چراغ‌ها در آن مناطق می‌توانند خاموش شوند. این به شما سطح مشکی بهتر، در نتیجه کنتراست بهتر، و یک تصویر بلافاصله زیباتر می‌دهد.

اگر نظر من را بخواهید، همه باید یک تلویزیون با کاهش نور موضعی تهیه کنند. خبر خوب این است که کاملاً می‌توانید. تلویزیون‌های با کاهش نور موضعی آرایه کامل خیلی هم گران قیمت نیستند. بنابراین پیشنهاد من این است که اگر می‌توانید، یک تلویزیون با کاهش نور موضعی آرایه کامل تهیه کنید.

QLED / Quantum Dots (QLED / نقاط کوانتومی)

بهبود بعدی در کیفیت تصویر از یک ذره کوچک بسیار هوشمند به نام نقطه کوانتومی حاصل می‌شود. نقاط کوانتومی به تلویزیون‌ها کمک می‌کنند تا روشن‌تر و رنگارنگ‌تر شوند. نقاط کوانتومی اغلب به صورت QD مخفف می‌شوند، اما بیشتر اوقات آن‌ها را به صورت QLED خواهید دید. البته استثناهایی هم وجود دارد. TCL از QD استفاده می‌کند، Hisense تلویزیون‌های QLED خود را ULED می‌نامد، سامسونگ QLED خود را NeoQLED می‌نامد، سونی تکنولوژی خود را Triluminous می‌نامد، و ال‌جی تلویزیون‌های خود با نقاط کوانتومی را Q& می‌نامد. بنابراین، QD، QLED، NeoQLED، ULED، Triluminous، Q& – همه اینها چیزهای خوبی هستند.

این تکنولوژی کمی بیشتر هزینه خواهد داشت، اما قطعاً ارزشش را دارد. اگر می‌خواهید از حجم عظیمی از محتوای HDR و Dolby Vision که اکنون از سرویس‌های پخش مانند نتفلیکس، آمازون پرایم ویدئو، مکس، دیزنی پلاس و بسیاری دیگر در دسترس است لذت ببرید، بهتر است یک تلویزیون با نقاط کوانتومی داشته باشید که به افزایش روشنایی و رنگ کمک می‌کند. اگر در مورد کیفیت تصویر جدی‌تر هستید یا فقط می‌خواهید یک تلویزیون روزمره (daily driver) که برای مدت طولانی از آن راضی باشید، باید یک تلویزیون با نقاط کوانتومی در آن یا به اختصار QLED تهیه کنید.

Mini-LED (مینی LED)

و در نهایت، در مسیر تلویزیون‌های LCD/LED، به مینی LED‌ها می‌رسیم. مینی LED بسیار ساده است. آن‌ها نسخه‌های کوچک‌تر LEDهایی هستند که در تمام تلویزیون‌های LED یافت می‌شوند. و چون بسیار کوچک هستند، سازندگان تلویزیون می‌توانند تعداد بیشتری از آن‌ها را استفاده کنند و آن‌ها را به زون‌های بیشتری تقسیم کنند. این به معنای روشنایی و کنتراست بهتر است.

بهترین تلویزیون‌های LED در بازار در حال حاضر تلویزیون‌های Mini-LED هستند. این به این معنی است که آن‌ها تقریباً همیشه نقاط کوانتومی نیز در خود دارند. بنابراین، آن‌ها را به عنوان تلویزیون‌های LED رده بالا در نظر بگیرید. خبر خوب این است که مینی LED در حال تبدیل شدن به استاندارد است. پیدا کردن آن‌ها دشوار نیست و لزوماً فوق‌العاده گران نیستند. ممکن است برخی مدل‌ها گران باشند، اما TCL و Hisense هر دو تلویزیون‌های Mini-LED فوق‌العاده مقرون به صرفه‌ای دارند که می‌توانید بخرید. بنابراین فکر نکنید که خرید تلویزیون Mini-LED خارج از دسترس است.

انواع تلویزیون‌های OLED

خب، حالا که LCD/LED را پشت سر گذاشتیم، بیایید به تلویزیون‌های OLED بپردازیم. همانطور که قبلاً گفتم، تلویزیون‌های OLED بکلایت ندارند. این به این معنی است که نیازی به کاهش نور موضعی ندارند. وقتی پیکسل‌های آن‌ها خاموش هستند، فقط خاموش هستند؛ کاملاً سیاه. بنابراین تلویزیون‌های OLED به صورت ذاتی و از ابتدا فوق‌العاده‌ترین کنتراست را دارند.

نادر است که بررسی‌ای از یک تلویزیون OLED ببینید که منتقد به شدت از آن تعریف و تمجید نکرده باشد. و این به این دلیل است که تلویزیون‌های OLED، ذاتاً، به طرز مضحکی زیبا هستند. اگر هنوز یکی را در عمل ندیده‌اید، لحظه‌ای که ببینید متوجه خواهید شد.

در حالی که تلویزیون‌های OLED سطح مشکی عالی، یکنواختی عالی و مشکلاتی مانند هاله (halo) یا بلومینگ (blooming) (که مشکلی است که در تلویزیون‌های نوع LCD دیده می‌شود، جایی که بکلایت از پشت پیکسل‌ها نمایان می‌شود) ندارند، در ابتدا برای رسیدن به روشنایی تلویزیون‌های LCD/LED مشکل داشتند. اما آن روزها گذشته است. تکنولوژی جدیدی برای ساخت تلویزیون‌های OLED بسیار روشن و فوق‌العاده رنگارنگ توسعه یافته است. در واقع، تلویزیون‌های OLED بهترین رنگی را دارند که می‌توانید در یک تلویزیون به دست آورید.

این ما را به سه نوع مختلف تلویزیون OLED می‌رساند که قبلاً به آن‌ها اشاره کردم:

1. W OLED
2. Four stack یا tandem OLED (چهار پشته‌ای یا تاندم OLED)
3. QD OLED

W OLED (W OLED)

W OLED همان استاندارد اصلی OLED است. علاوه بر ساب‌پیکسل‌های قرمز، سبز و آبی، این تلویزیون‌های W OLED یک ساب‌پیکسل سفید دارند (این همان W است) که به افزایش روشنایی کمک می‌کند. پنل‌های W OLED را در تلویزیون‌های سال 2025 مانند LG B5، LG C5، برخی از تلویزیون‌های OLED ارزان‌تر سامسونگ و مدل‌های خاصی از سونی مانند Bravia 8 پیدا خواهید کرد. تلویزیون‌های OLED – از جمله W OLED – از یک پایه و اساس فوق‌العاده شروع می‌شوند. بنابراین، حتی اگر W OLED نوع استاندارد اصلی OLED در اینجا است، شگفت‌انگیز است و همچنین یک تکنولوژی اثبات شده و آزمایش شده است.

QD OLED (QD OLED)

اما علاقه‌مندان به تلویزیون همیشه به دنبال پیشرفت هستند. بنابراین، سازندگان تلویزیون به دنبال بهتر کردن OLED بودند. و اینجاست که QD OLED وارد می‌شود. QD به معنی نقاط کوانتومی است. در یک تلویزیون OLED، نقاط کوانتومی نیز به روشن‌تر و رنگارنگ‌تر کردن تلویزیون کمک می‌کنند. آن‌ها فقط این کار را به روش فنی متفاوتی انجام می‌دهند. تلویزیون‌های QD OLED معمولاً گران‌تر از تلویزیون‌های W OLED استاندارد هستند، اما قیمت آن‌ها در حال کاهش است. تلویزیون‌های QD OLED در چند سال گذشته مورد علاقه من بوده‌اند و تمام جوایز برتر را به آن‌ها داده‌ام. نمونه‌هایی از تلویزیون‌های QD OLED که در بازار پیدا می‌کنید شامل سری Samsung S95، برخی از سری Samsung S90 (همه آن‌ها نیستند)، و Sony A95L هستند. تعداد آن‌ها زیاد نیست، اما بهترین هستند.

Four Stack / Tandem OLED (چهار پشته‌ای / تاندم OLED)

صبر کنید، QD OLED بهترین بوده است، و شاید همینطور بماند، اما اکنون چهار پشته‌ای یا تاندم OLED وجود دارد که یک تکامل از W OLED است. توضیح فنی نحوه کار این تکنولوژی جدید پیچیده است. اما تنها چیزی که باید بدانید این است که تلویزیون‌هایی که این تکنولوژی جدید چهار پشته‌ای OLED را دارند – مانند LG G5 و Panasonic Z95B – گران‌ترین تلویزیون‌ها خواهند بود، اما همچنین بسیار روشن و رنگارنگ خواهند بود، مانند QD OLED‌ها. تکنولوژی W OLED دوست نداشت توسط QD OLED پیشی گرفته شود، بنابراین چهار پشته‌ای – که برخی آن را تاندم OLED می‌نامند – ساخته شد. و اکنون این دو (Four Stack و QD OLED) در بالاترین رده قرار دارند. اینها مطلقاً بهترین تلویزیون‌های مورد علاقه من هستند. و من معمولاً به مردم می‌گویم اگر مطلقاً بهترین را می‌خواهند، باید یکی از این OLED‌ها را تهیه کنند.

محدودیت اندازه در تلویزیون‌های OLED پیشرفته

مشکل این است که گرفتن تلویزیون QD OLED یا Four Stack OLED بزرگتر از 77 یا 83 اینچ دشوار است، که البته هنوز هم بسیار بزرگ است. اما اگر یک صفحه نمایش واقعاً بزرگ می‌خواهید، حتی اگر ده‌ها هزار دلار برای پرداخت آن داشته باشید، این تلویزیون‌ها در آن اندازه‌ها وجود ندارند. شما می‌توانید یک تلویزیون OLED بزرگ تهیه کنید؛ ال‌جی یک مدل 97 اینچی غول‌پیکر دارد که حدود 20 هزار دلار هزینه دارد، اما نمی‌توانید این OLED‌های “درجه خدا” را در اندازه‌های خیلی بزرگ تهیه کنید.

جمع‌بندی و توصیه‌ها

بنابراین، حالا شما اطلاعات بیشتری در مورد انواع تلویزیون‌هایی که امروز می‌توانید بخرید دارید.

• اگر به یک تلویزیون اولیه نیاز دارید و کیفیت تصویر برایتان فوق‌العاده مهم نیست، یک Direct lit LED تصویر روشنی خواهد داشت و کار basic را انجام می‌دهد.
• اگر کیفیت تصویر ممتاز می‌خواهید بدون اینکه هزینه زیادی کنید، یک تلویزیون LED با کاهش نور موضعی (Local dimming) تهیه کنید.
• اگر در مورد کیفیت تصویر جدی‌تر هستید یا فقط می‌خواهید یک تلویزیون روزمره که برای مدت طولانی از آن راضی باشید، باید یک تلویزیون با نقاط کوانتومی یا به اختصار QLED تهیه کنید.
• اما بهترین تلویزیون‌های LCD/LED بکلایت مینی LED دارند، بنابراین اگر می‌توانید، به شدت توصیه می‌کنم به آن‌ها نگاه کنید. به یاد داشته باشید، Mini-LED نیازی به هزینه گزاف ندارد. به مدل‌هایی مانند TCL QM7K یا Hisense U7 series نگاه کنید. معمولاً می‌توانید مدل‌های 65 اینچی آن‌ها را با قیمتی کمتر از هزار دلار پیدا کنید.
• اگر در مورد دستیابی به بهترین کیفیت تصویر مطلق واقعاً جدی هستید، پیشنهاد می‌کنم به تلویزیون OLED نگاه کنید.
• و اگر مطلقاً بهترین را می‌خواهید، باید یکی از معدود تلویزیون‌های QD OLED یا Four Stack OLED را که ذکر کردم، تهیه کنید.